» » گردشگری سلامت » چالشهای ایران در گردشگری سلامت
کنفرانس های مرتبط با گردشگری
مطالب برتر
نظر سنجی
شما به کدامیک از انواع گردشگری بیشتر علاقمند هستید ؟
گردشگری فرهنگی و اجتماعی
گردشگری ورزشی و هیجانی
گردشگری مذهبی و زیارتی
طبیعت گردی و اکوتوریسم

چالشهای ایران در گردشگری سلامت

 

اين روزها عرب ها مشتري پروپا قرص خدمات بيمارستاني ايران شده اند؛ سفر آنها به استان خراسان، استان خوزستان و استان هاي شمالي کشور نه فقط براي زيارت و خريد و استفاده ارزان از طبيعت بکر ايران بلکه همسو با درمان و بستري شدن در بيمارستان هاي کشور است. آنها به ايران مي آيند، ارزان تر از کشور خودشان برند مي خرند، ارزان تر از کشور خودشان سفر مي کنند به کوه و جنگل مي روند، البته که زيارت بارگاه ملکوتي امام هشتم هم پيوست اصلي تمام اين سفرهاست اما آيا براي چنين بازار گسترده اي يک مسووليت يکپارچه وجود دارد که با برنامه ريزي دقيق، اين ميزان گردشگر ورودي را مديريت کرده و سعي در پايدارکردن چنين رفت وآمدهايي کند؟ پاسخ به اين سوال را نمي توان به راحتي و با بررسي مجموعه وظايف و فعاليت هاي انجام شده در يک نهاد خاص مورد ارزيابي قرار داد چراکه در اين داستان، تنها يک سازمان، بازيگر نقش اصلي نيست و آن چنان که مديران باتجربه سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري بارها و بارها گفته اند، براي ورود يک گردشگر خارجي به کشور تنها نبايد از اين سازمان توقع داشت.

سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري يک سالي است که دوباره روي پاي خود ايستاده و کمي از جنجال هاي سياسي دولت قبل فاصله گرفته و حالادوباره به دايره تاثيرگذاران صنعت گردشگري بازگشته است. با اين حساب مي توان از اين سازمان توقع داشت که در حوزه گردشگري سلامت طرح و برنامه داشته باشد آن چنان که رييس جمهور نيز توجه به اين بخش از صنعت گردشگري را در اولويت برنامه هاي اين سازمان گنجانده و اگر سلطاني فر در مقام رياست اين سازمان آمادگي خود را براي هرگونه تعامل با ديگر نهادها اعلام کرده، هدفي جز به ثمر رسيدن اين ايده ندارد؛ ايده اي که در خلال بررسي عميق گردشگران ورودي به کشور به دست آمده ساده است و آن را مي توان به اين صورت بازنمود: «تشکيل قطب هاي گردشگري سلامت براي گردشگران خارجي در سراسر کشور.» اين ايده اين بار در استان مازندران سير عملي شدن خود را به يک کنفرانس بين المللي آغاز کرد؛ کنفرانس گردشگري سلامت کشورهاي عضو اکو که در آخرين روزهاي مردادماه در رامسر برگزار شد و توانست 74 ميهمان از 9 کشور عضو اکو را ترغيب کند سياست هايي را در پيش بگيرند که استان مازندران خدمات پزشکي و گردشگري خود را با رويکرد گردشگري سلامت همراه کند. اين موضوع اما تا تحقق کامل با چند چالش اساسي همراه است؛ چالش هايي که بخشي از آن در گفتار اعضاي مدعو اکو به اين کنفرانس مطرح بود و بخش هاي ديگر را کارشناسان گردشگري کشور بيان کردند تا پيش از آنکه جوال دوزي به ديگران زده باشند، سوزني به خود بزنند!
   

چالشهای ایران در گردشگری سلامت

 


چالش اول: برنامه ريزي براي گردشگران
اولين چالش را مي توان در فهم تازه اي از مفهوم گردشگري سلامت يافت. آنجا که «حسيني باي» از کارشناسان حوزه گردشگري مي گويد، گردشگران امروز از مفهوم جهانگردان که پيش تر و در زمان مارکوپولو رايج بود فاصله گرفته و به مفهوم واقعي گردشگري نزديک شده اند: «ديگر نمي توان مثل گذشته از واژه جهانگرد براي گردشگران استفاده کرد چراکه آنها بدون برنامه و تنها به قصد تجربه آموزي و ديدار با ناشناخته ها پا در راه سفر مي گذاشتند اما امروز گردشگران همان طور که در نامشان مستتر است با انگيزه خاص و برنامه ريزي دقيق از کشور خود به سمت مقصد حرکت مي کنند.» با اين حساب بايد پرسيد که استان مازندران تا چه حد براي چنين گردشگراني برنامه ريزي کرده که خواهان بدل شدن به قطب گردشگري سلامت در ميان کشورهاي اکو است. اين سوال را «علي احساني»، معاون استاندار مازندران با تاکيد بر نعمت هاي خدادادي استان پاسخ مي دهد: «مساله اصلي در استان مازنداران اقليم مساعد و طبيعت بکري است که خدا به اين بخش از کشور هديه کرده و نقش مسووليت مدبرانه حکم مي کند که از اين طبيعت، استفاده و بهره برداري پايدار کنيم. اينکه استان مازندران مدعي جذب گردشگران سلامت از گوشه و کنار جهان شده تنها به اين معنا نيست که مسوولان بر نعمت هاي خدادادي جنگل و کوه و دريا اکتفا کرده باشند بلکه به اين معناست که در افقي نه چندان بلندمدت تلاش هايي براي مديريت اين نعمات و سوق دادن بستر استان در جهت ارايه خدمات به گردشگران فراهم شده.» او به بيمارستان هاي تخصصي، ظرفيت پزشکي در اين استان دسترسي هاي اينترنتي و امکان وقت گرفتن از هر نقطه دنيا اشاره مي کند که حرف هاي سلطاني فر در افتتاحيه اين کنفرانس را يادآور مي شود که امروز رشد دانش پزشکي در کشور به اندازه اي است که تقريبا در هر روز بيش از هزار عمل جراحي چشم، 300 عمل جراحي مغز و صدها پروسه درماني بيماري هاي صعب العلاج صورت مي گيرد.
   
چالش دوم: ورود گردشگران
چالش بعدي را مي توان در روند ورود گردشگران به کشور ارزيابي کرد؛ گردشگراني که خواستار حضور در ايران براي رفع کسالت ها و بيماري هاي خود هستند اما نمي توانند به راحتي ويزاي ايران را دريافت کنند. نمونه اش را مي توان در اظهارات نمايندگان چند عضو اکوي حاضر در کنفرانس گردشگري سلامت سراغ گرفت. آنجا که نماينده افغانستان از ايران گله مي کند که چرا به بيماران اين کشور «ويزاي صحت» راحت داده نمي شود و تاکيد مي کند که اين اتفاق باعث شده افغان ها براي درمان، راه کشور هند را در پيش بگيرند و روزانه حداقل دوميليون دلار ارز به اين کشور وارد کنند حال آنکه افغان ها به خاطر نزديکي فرهنگ و آداب و رسوم، ترجيح مي دهند در ايران درمان شوند تا در هر کشور ديگري. در پاسخ به اين موضوع، نماينده قرقيزستان مي گويد: کشورش به يک راه حل تازه رسيده که مي تواند افق گردشگري سلامت و ورود گردشگران اين کشور به ايران را تسهيل کند. او در گفت وگو با «شرق» براي اولين بار از جزييات اين طرح سخن مي گويد: «بر اساس توافقات انجام شده قصد داريم خانه هاي گردشگر را در ايران و قرقيزستان ايجاد کنيم تا از اين طريق روابط گردشگري ميان دو کشور توسعه پيدا کند چراکه ايران هم به لحاظ تجهيزات پزشکي و بيمارستاني و هم از زاويه طبيعت، کشوري است که هميشه در فهرست علاقه هاي گردشگران کشورم قرار دارد اما فرصت سفر آسان و راحت به ايران کمتر تا به حال فراهم شده است.» علاوه بر چنين تاکتيک هايي که در غالب کشورهاي عضو اکو قابل تامل و موثر است، سلطاني فر، رييس سازمان ميراث فرهنگي نيز در حاشيه اين کنفرانس به «شرق» از توافقات تازه با وزارت خارجه خبر مي دهد که مي تواند در تسهيل ورود گردشگران به کشور نقش آفرين باشد: «بر اساس تاکيدات رياست جمهوري در مورد گردشگري سلامت که بهمن ماه گذشته صورت گرفت، سازمان از وزارت امورخارجه خواسته است که شرايطي را فراهم کنند تا گردشگران سلامت بتوانند راحت تر از قبل براي درمان به کشور ما بيايند چراکه ايران به خاطر بيمارستان هاي خلوت، تجهيزات پزشکي و متخصصان مجرب و از همه مهم تر، ارزان تربودن هزينه هاي درمان، در اولويت گردشگران سلامت منطقه و حتي کشورهاي اروپايي و آمريکايي قرار دارد.»
   
چالش سوم: زيرساخت هاي گردشگري
با اين همه اگر قرار باشد گردشگري به قصد سلامت از کشورش به سمت استان مازندران حرکت کند، بيش از هرچيز نيازمند زيرساخت هايي است که او را به مقصد برساند و اين زيرساخت ها اگر فراهم نباشد، داشتن بيمارستان هاي تخصصي و آنچناني چندان نمي تواند دردي از دردهاي تن رنجورش را درمان کند. مديران استاني مازندران معتقدند اين استان با دارابودن چندين فرودگاه و امکانات خوب جاده اي و نزديکي به بسياري از کشورهاي عضو اکو، رنج سفر را به دل هيچ بيماري نخواهد گذاشت. اين موضوعي است که هنوز نياز به سرمايه گذاري و توجه بيشتر دارد. دکتر محمدرضا کرباسي، دبيرکل اتاق اکو در توضيح نقش اکو در گسترش خدمات و افزايش زيرساخت هاي استان به «شرق» از جلسه اي مي گويد که نخستين قدم براي برپايي اين کنفرانس بوده و تا به حال نيز همه چيز بر اساس همان برنامه ريزي درست پيش رفته است: «واقعيت اين است که به لحاظ آماري کشورهاي عضو اکو در مسير جذب گردشگر، روندي مثبت داشته اند. تنها در سال 2012، 52ميليون نفر از کشورهاي عضو اکو بازديد کرده اند که ترکيه با 35ميليون نفر در رتبه اول قرار داشته و کشورهاي ايران، قزاقستان، قرقيزستان، آذربايجان، پاکستان، ازبکستان و تاجيکستان به ترتيب با 4، 3/39، 10/3، 4/2، 1، 0/98، 18/0ميليون نفر در رتبه هاي بعدي بوده اند. اين آمار نشان مي دهد که ايران با سرمايه گذاري بيشتر در بخش زيرساخت ها مي تواند در جذب گردشگر موفق باشد و به نظر مي رسد که تاکيد بر روي يک شاخه خاص و تخصصي از گردشگري، يعني گردشگري سلامت در همين راستا بوده و اکو نيز ايران را در اين راه تنها نگذاشته است.» به گفته او اکو در سه سال گذشته با برگزاري دونشست گردشگري سلامت در مشهد و اولين کنفرانس گردشگري سلامت در مازندران چراغ سبز خود را به ايران نشان داده تا زمينه هاي سرمايه گذاري در اين کشور فراهم شود و به نظر مي رسد که ايران نيز از اين فرصت استفاده کرده است.

    
حفاظت از منابع طبيعي

اگرچه به نظر مي رسد تمام اين کوشش ها در مسير ميهمان نوازي ايراني ها از خارج نشينان است اما در لايه هاي زيرين اين طرح، سودي هم عايد ايراني ها خواهد کرد و آن حفاظت از منابع طبيعي شمال کشور است که اين روزها با هر تعطيلاتي، مصرف شده و بيشتر به پرتگاه نابودي نزديک مي شود. گردشگراني که به قصد تفريح و خلاصي از روزمرگي زندگي، راهي جاده هاي شمال کشور مي شوند ميهمان هاي عزيز کوه و جنگل و رودخانه هاي سرشار دامنه البرز هستند اما عدم استفاده صحيح از اين نعمت هاي خدادادي، لزوم تغيير سياستگذاري هاي کشوري را از گردشگري طبيعت به ديگر بخش هاي گردشگري روشن تر از روز مي کند. اما کدام رويه و کدام هدف درازمدت مي تواند زمينه ساز حفظ درآمد اقتصادي گردشگري از يکسو و کاهش تلفات محيط زيستي از سوي ديگر باشد؟

دکتر علي احساني، معاون استاندار مازندران به «شرق» مي گويد که بهترين تغيير رويه در گردشگري اين استان، حرکت به سمت گردشگري سلامت است: «بايد گردشگري را بر اساس بنيه هاي ذاتي هر استان، اقليم و توانايي هاي آن تغيير مسير داد تا هم در کاهش هزينه ها موفق باشيم و هم در افزايش درآمدزايي توريسم. به نظرم استان مازندران مي تواند در اين مسير به سمت گردشگري سلامت حرکت کند که بدون هيچ گونه خسارت محيط زيستي اي، درآمدزايي بالايي دارد.» او معتقد است که استان مازندران به خاطر منابع سرشار آب معدني، چشمه هاي آب گرم و طبيعت بي نظيرش، بايد به سمت گردشگري پايدار رفته و از گردشگري طبيعت فاصله بگيرد. با اين همه رسيدن به چنين رويه اي چندان هم ساده نيست. امکانات حمايت دولتي و البته فرهنگ سازي در جامعه محلي مي خواهد.
   
اکو، گردشگري و 450ميليون مخاطب
در بسياري از تحليل هاي منطقه اي، کشورهاي عضو اکو را کشورهاي در حال توسعه منظور کرده اند و اين موضوع به گسترش روابط اين کشورها با يکديگر و با دنياي بيرون اشاره دارد. گردشگري از قديمي ترين شيوه هاي برقراري مراودات جهاني است و اعضاي اکو با 450ميليون نفر جمعيت در اين مسير حرکت تازه اي را آغاز کرده اند. اگر امروز ترکيه را به عنوان قطب گردشگري تاريخي اکو مي شناسند شايد مشکل از نوع مديريت ما بر سايت هاي تاريخي گسترده کشور باستاني مان باشد که سال ها در انتظار چشمان جست وجوگر گردشگران خارجي بوده اند و تازه يک سالي است که دوباره شاهد حضور آنها در داخل مرزها هستيم. بنابراين تيزهوشي مديران و مسوولان در انتخاب يک گرايش تخصصي در حوزه گردشگري، نشان از عرض اندام تازه ايران در حوزه گردشگري ميان کشورهاي اکو دارد.

اين انتخاب تخصصي از آن جهت مهم است که ايران با اقليم هاي متنوع و پراکنده اش و آب و هوايي که هنوز چندان درگير آلودگي هاي صنعتي نشده، مي تواند ساده ترين ويژگي هايي را که ديگر کشورها از آن محروم هستند به عنوان آورده اوليه خود در اين سرمايه گذاري کلان، مطرح کند. اين موضوعي است که ديار هژاني، نماينده آذربايجان در حاشيه اين کنفرانس به «شرق» مي گويد ايران از دو منظر بهترين مقصد براي گردشگران سلامت اکو خواهد بود؛ اول به خاطر ويژگي هاي طبيعي و دوم به خاطر نزديکي آداب و رسوم و فرهنگ. هژاني توضيح مي دهد: «آرامش رواني يک بيمار با سفرکردن به يک کشور ناشناخته دچار چالش مي شود و پروسه درمان را با مشکل مواجه مي کند بنابراين اکثر بيماران به دنبال آن هستند که با حضور در يک کشور همسو و داراي پيشينه فرهنگي مشابه، از اضطراب سفر بکاهند و به درمان خود بپردازند.» به گفته او، ايران به خاطر نزديکي فرهنگي به افغانستان، کشورهاي شمال درياي خزر و حتي کشورهاي ترکيه، کويت، قطر و... مي تواند بهشت درمان بيماران اين کشورها باشد به اين شرط که فرهنگ سازي در زمينه ورود گردشگران درماني در ايران بستر تازه اي از احساس رفاقت و برادري ميان ايراني ها و ميهمانان خارجي شان بگشايد: «بيمارستان هاي ايران نيازمند يک چارت اينترنتي يا قابليت دسترسي و ثبت نام غيرحضوري هستند. شهرها بايد دچار تغييراتي شوند تا امکان تردد براي بيماران خارجي به راحتي فراهم شود و از همه مهم تر استفاده بيشتر از همان حس ميهمان دوستي است که موجب مي شود هر بيمار با وجود درد دوري از وطن، از آرامش نسبي برخوردار شود.»

 


اعضاي عضو اکو که در کنفرانس گردشگري سلامت شرکت کرده بودند، در توصيف کوتاهي ايران را در توجه به حوزه هاي گردشگري تخصصي، کشوري با درهاي گشوده معرفي کردند و به نظر مي رسد اگر تا امروز از ميان نيم ميلياردنفر جمعيت عضو اکو، سهم گردشگري سلامت ايران در بازار رقابت ها، تنها نيم درصد بوده، اين رقم اگرچه بازگو کننده عدم توجه به اين حوزه بوده اما نشان از آن دارد که با وجود عدم توجهات لازم، همسايگان ايران مايلند درصورت بروز بيماري، به کشورمان بيايند و درمان شوند.

اما براي رسيدن به چنين هدفي نمي توان بازار گردشگري را رودرروي توجهات محيط زيستي قرار داد بلکه به نظر مي رسد شرايط مهيا شده براي گردشگري سلامت، فرصتي است که توجه تازه اي به محيط زيست در حال خطر مازندران و ديگر استان هاي شمالي کشور شود. اين در حالي است که نبود نقشه راهي مدون تاکنون صدمات و لطمات جدي به چرخه گردشگري در اين استان وارد آورده است. نخستين گام اما براي رسيدن به مقصود يعني گسترش گردشگري سلامت، آشنايي و اطلاع رساني به موقع و فراگير با نعمت ها و پتانسيل هاي طبيعي اين سرزمين است. اعضاي اکو تا سال ديگر فعلابرنامه اي در حوزه گردشگري ندارند و منتظر به نتيجه رسيدن نتايج همين نشست هستند و تا آن زمان عمل به وعده هاي مطرح شده در اين نشست، شايد بتواند اعتماد متقابل را براي قدم هاي بعدي فراهم کند.


گردآوری و انتشار : پایگاه تخصصی گردشگری ایران



تگ‌ها: چالشهای گردشگری سلامت, گردشگری سلامت, گردشگری درمانی, گردشگری سلامت ایران

مطالب مرتبط:

  • جايگاه درمان ناباروري در گردشگري سلامت گردشگري سلامت از دير باز وجود داشته كه به مسافرت به منظور سلامتي يا درمان انواع بيماريها اطلاق مي شود.گردشگري درماني و بهداشتي امروزه از رو به رشدترين بخش هاي صنعت گردشگري جهان به شمار مي
  • مقاله وضعيت گردشگری سلامت در ايران  چکيده اهداف: گردشگری سلامت، هرگونه مسافرت برای ارتقای سلامت را دربر مي­ گيرد و به‌عنوان يکی از ابعاد گردشگری، به توسعه پايدار و پويايی اقتصاد کشور کمک مي­ نمايد. همچنين گردشگری سلامت، يک
  • درخواست ویزای شینگنی برای کشورهای مسلمانبه گزارش اعتماد، اين خبري بود كه مسعود سلطاني‌‌فر، رييس سازمان ميراث فرهنگي، گردشگري و صنايع دستي اعلام كرد. پيشنهادي كه قرار است از سوي ايران براي سازمان كنفرانس اسلامي فرستاده شود، و البته ممكن
  • گردشگری سلامت بر اساس تعریف سازمان جهانی جهانگردی (un-wto) یکی از اهدافی که می تواند انگیزه مسافرت را در گردشگر ایجاد نماید،مسافرت بمنظور سلامتی است.گردشگری سلامت ،نوعی از گردشگری است که با هدف حفظ،بهبود و
  • گردشگری فرهنگی و اجتماعی  گردشگری فرهنگی به منظور دیدار از جاذبه های فرهنگی جامعه میزبان صورت می پذیرد .آداب و رسوم سننهنر های خاص قومی و ملی وآثار معماری و بناهای تاریخی همه از جمله جاذبه هایی هستند که در این بخش
بازدید کننده عزیز, شما هنوز به عضویت سایت در نیامده اید.
پیشنهاد می کنم در سایت ثبت نام کنید و یا وارد سایت شوید.
Powered by VandaCO © 2014
Vanda Co Vanda Co